Rozdział 2 ^^

                  Mam nadzieję że będzie miał  mniej błędów niż wcześniejsze party ^^ Zapraszam do czytania~

-Lee Taemin - uścisnąłem jego dłoń nadal nie wiedząc co zrobić i jak się zachować. Naglę tą niezręczną ciszę przerwał dzwonek telefonu chłopaka.
-Pozwolisz że odbiorę- blondyn oddalił się ode mnie kawałek wyciągając z kieszeni telefon.-Jjongi jestem teraz na zajęciach ... Kochanie, ile razy już ci mówiłem że nie możesz być na tych zajęciach ...Co?! ... Nie ! - pomyślałem że nie będę mu przeszkadzał, więc chwyciłem za plecak i bezgłośnie wyszedłem z sali a następnie ze szkoły.

                                                                       ~*~

Rano obudziłem się o dziwo wyspany - co rzadko mi się zdarza. "Odprawiłem" poranną toaletę po czym wyszedłem do szkoły. Na szczęście szkoła nie była daleko od mojego domu, więc wolnym krokiem udałem się do budynku. Gdy wszedłem do szkoły akurat zadzwonił dzwonek, więc pośpiesznie ruszyłem w stronę klasy. Wszedłem do klasy witając i przepraszając nauczyciela za spóźnienie. Od razu w oczy rzucił mi się brunet siedzący pod oknem. Niezadowolony usiadłem na jedyne wolne miejsce a mianowicie przed owym chłopakiem.Czułem jak ta przerośnięta żaba wywierca w moje plecy spojrzenie. Eh, dlaczego musiałem wybrać akurat tą szkołę? Ah, no tak jestem tu ponieważ jest to najlepsza artystyczna szkoła w Seoulu! Kątem oka zauważyłem że ktoś mi się przygląda. Zaciekawiony spojrzałem w tamtą stronę i zobaczyłem tego blondyna ze wczoraj. Em ... Kibum? Chyba tak. Właściwie co on tu robi? Wczoraj go nie było a wydawało mi się że jest starszy... Wyprostowałem się na krześle skupiając wzrok na tablicy. 

Na przerwie obiadowej usiadłem przy pustym stoliku wyciągając telefon wraz ze słuchawkami i zeszytem. Nałożyłem urządzenie na uszy włączając muzykę. Otworzyłem "rysownik" po czym zacząłem bazgrać różne ruchy które przychodziły mi w tym momencie do głowy. Nagle ktoś usiadł naprzeciwko mnie po czym wyjął mi jedną słuchawkę z ucha. Spojrzałem na uśmiechniętego blondyna zamykając zeszyt.
-Cześć, Taeminnie - również uśmiechnąłem się do chłopaka który widząc to poszerzył swój uśmiech.
-Cześć - odpowiedziałem chowając rzeczy do plecaka.

-Czemu wczoraj tak szybko uciekłeś?-zapytał robiąc dzióbek.

-Nie chciałem ci przeszkadzać i tak zająłem ci salę- naglę za chłopakiem zalazł się niewysoki blondyn który objął go od tyłu opierając podbródek na czubku głowy drugiego. Kibum nieznacznie rozpromienił się czując osobę obejmującą go.

-Kim Jonghyun – chłopak uśmiechnął się do mnie wyciągając rękę w moja stronę.

-Lee Taemin – odwzajemniłem jego gest po czym uścisnąłem lekko jego dłoń.

-Minnie, nie zdążyłeś mi wczoraj powiedzieć gdzie się nauczyłeś tak tańczyć!- Key założył nogę na nogę. Kątem oka zauważyłem że parę osób przygląda nam się z zaciekawieniem.

-W sumie to sam się tego nauczyłem, nigdy nie chodziłem na żadne zajęcia, bo nie czułem takiej potrzeby. Większość chorografii które tańczę wymyślam sam- wytłumaczyłem patrząc co chwilę to na jednego to na drugiego. W tym czasie Jonghyun usiadł obok swojego chłopaka(?) splatając ich dłonie ze sobą.

-Wow! Coraz bardziej mnie zachwycasz!- pisnął robiąc dzióbek. Jjong widząc to widocznie się rozczulił po czym cmoknął go w policzek. Kibum uśmiechnął się do chłopaka, całując go w usta co chłopak od razu odwzajemnił. Oderwali się od siebie spoglądając na mnie.- Tak właściwie mam dla ciebie propozycje nie do odrzucenia! Dołącz do mojego zespołu tanecznego!- tym to mnie zdziwił. Nie wiedziałem co powiedzieć. Zgodzić się czy grzecznie odmówić?

-No nie wiem- przyznałem wahając się odpowiedzi.

-Taeminnie proszę~ - zaświergotał na co ja z Jonghyun’em wybuchliśmy śmiechem. Chłopak naburmuszył się wyrywając swoją rękę z uścisku swojego chłopaka. Ten spojrzał na niego zdziwiony po czym szepnął mu coś do ucha, na co Key jeszcze bardziej się rozzłościł i rzucił mu piorunujące spojrzenie. Widzący to Jong skulił się na krześle błagalnie patrząc na mnie. Przełknąłem głośno ślinę wpatrując się w Kibuma.

-No niech będzie- zgodziłem się na co chłopak aż podskoczył na krześle. Zaśmiałem się na ten widok, spoglądając na Jjong’a który również się uśmiechnął.

-Wiedziałem że się zgodzisz! Dobra, to my się już będziemy zbierać. Pa Minnie – chłopacy wstali od stołu, trzymając się za ręce poszli w stronę wyjścia ze stołówki. Już polubiłem tych hyungów. Rozejrzałem się po pomieszczeniu, czując że ktoś mi się przygląda, lecz nic takiego nie miało miejsca. Jestem widocznie przewrażliwiony. Również wstałem od stołu wychodząc ze stołówki kierując się w stronę klasy gdzie będą odbywały się następne zajęcia.