Rozdział 3 ^^

Przepraszam za małe opóźnienie ^^ Mam nadzieję że będzie mało błędów. Zapraszam do czytania ^^

Idąc na następne lekcje spotkałem Minho. Chwycił mnie za nadgarstek po czym wciągnął w bardziej odludny kąt korytarza. Zapominając o swojej masce spojrzałem na niego ze złością jak i z obojętnością. 

-O co chodzi?- zapytałem niby od nie chcenia.

-Chcę porozmawiać, proszę- powiedział spokojnie patrząc mi się prosto w oczy.

-Nie mamy o czym- oznajmiłem patrząc na niego z pogardą wypisaną na twarzy -Puść- chłopak jeszcze bardziej wzmocnił uścisk na mojej dłoni -Puść powiedziałem!- krzyknąłem próbując wyrwać swoją rękę z dłoni żabola. Podniosłem swoją rękę wyrywając ją z uścisku, lecz przypadkowo moja dłoń wylądowała na jego policzku pozostawiając po sobie czerwony ślad. Spojrzałem przestraszony na niego, lecz on tego nie mógł zauważyć ponieważ głowę miał spuszczoną a dłoń trzymał na bolącym policzku. Ja nie chciałem ... to było nie chcący ... muszę przeprosić... nie, nie mogę. Dwie dziewczyny stojące obok nas spojrzały na nas zdziwione. Poprawiłem plecak na ramieniu i udałem się biegiem do łazienki. Co ja zrobiłem ? To było nie zamierzane ... Oczywistym było że nie chciałem z nim rozmawiać, ale od razu uderzać ? Wszedłem do kabiny niedbale zasuwając zamek po czym  zjechałem po ścianie. Spojrzałem na swoje ręce które trzęsły się niemiłosiernie. Ja nigdy nikogo nie uderzyłem ... nikogo... Ja... brzydzę się przemocą . Po pięciu minutach usłyszałem dzwonek na lekcje, więc wyszedłem z łazienki kierując się do klasy biologicznej. Ja ja teraz na niego spojrzę? Wszedłem z innymi uczniami do klasy. Nie było go na biologii, ani na następnych lekcjach. 

Minął tydzień od tego incydentu a go nadal nie było w szkole. Martwiłem się o niego, tak bardzo go nienawidziłem ale martwiłem się ... A co jeśli coś mu się stało ? I to przeze mnie? Te pytania dręczyły mnie cały tydzień. Obwiniałem siebie o to co się tam stało. Nie powinienem tak zareagować. Postanowiłem sobie że go przeproszę, choć wiem że będzie to dla mnie trudne. Chodziłem nieobecny. Nawet Kibum to zauważył, choć próbowałem udawać że wszystko jest dobrze. Nie powiedziałem mu co się stało. A on nie naciskał, stwierdził że jeżeli będę chciał mu to powiedzieć, to zrobię to wtedy gdy będę gotowy. Tymczasem siedziałem razem z Key , Jonghyun'em i Onew na stołówce. 

-Wiecie może co z Minho? Nie było go od tygodnia w szkole. Telefonów też nie odbiera- zaczął rozmowę Jinki.

-Zapomniałeś? Przecież on wyjechał na tydzień do swojej chorej babci. W sumie to powinien dziś wrócić- Diva-bo tak nazwaliśmy go z Jjong'iem - pokręcił niedowierzająco głową. Chyba zapomniałem dodać że w ich "paczce" też był Minho. 

-Ah, no tak. Zupełnie wyleciało mi to z głowy. Ale to nie znaczy że nie może odbierać telefonu- Jak to?! To nie przeze mnie?! To ja się tu zamartwiam że mu coś zrobiłem, a on sobie wyjechał nic nie mówiąc?! Z resztą czemu miałby mi coś mówić. Ale i tak go za to przeproszę. Nazajutrz tak jak mówił Key, Minho pojawił się w szkole. Od pięciu minut próbowałem podejść do niego, ale nie potrafiłem. Teraz stał z kolegami i żwawo nad czymś rozmawiał. W końcu zebrałem się na odwagę i podszedłem do nich.

-Minho, możemy porozmawiać?- zapytałem niepewnie spoglądając na niego. Chłopak patrzał na mnie zdziwiony, lecz po chwili zgodził się. Poszliśmy w stronę korytarza który dosyć rzadko był uczęszczany przez uczniów.

-Więc?- spytał patrząc z zaciekawieniem.

-Ja... chciałem przeprosić...ja nie chciałem cię uderzyć- powiedziałem spuszczając głowę. Po chwili usłyszałem śmiech Minho.

-To nic- stwierdził zbliżając się do mnie. Chłopak zbliżał się do mnie coraz bardziej, po chwili dzieliły nas tylko parę centymetrów. Minho złapał mnie za podbródek wpijając mi się w usta. Stałem tam sparaliżowany nie wiedząc co zrobić. Nawet nie pomyślałem żeby go odepchnąć. Kiedyś o tym marzyłem, a teraz stoję i nie wiem co mam ze sobą zrobić ...